​Filmbespreking: Hush
27 oktober, 2015 door
Jasmine
| Nog geen reacties
Oktober is in de VS de maand waarin men nationaal aandacht vraagt voor premature geboortes en miskramen.
Odoo + afbeelding en tekst
Daarmee komen we gevaarlijk dicht bij de oorlogszone van abortus provocatus, en het daaraan gelinkte onderzoek tussen abortus en enerzijds toekomstige premature geboorten, en anderzijds verhoogde percentages van borstkanker (ook gekend als de Abortion Breast Cancer link, oftwel ABC link). De link is bekend. Landen die abortus verbieden hebben lagere aantallen borstkanker en premature geboortes. Maar zijn de verbanden toevallig of oorzakelijk? Een leger aan gynaecologen en specialisten – gewapend met een duidelijke baas-in-eigen-buik agenda – ontkennen elke oorzakelijkheid. Een bataljon andere onderzoekers en epidemiologen die massa’s grootschalige, peer-reviewed studies kunnen voorleggen beweren van wel.

Voor de duidelijkheid: ik heb geen enkel persoonlijk aandeel in deze jacht (nooit een abortus gehad of een miskraam of premature geboortes, en ook geen borstkanker). Mijn mening over abortus is niet gebaseerd op religieuze gronden. Politiek gezien ben ik noch pro-life, noch pro-choice. Zoals de meerderheid van de mensen geloof ik in reglementering. Een ding waar ik zeker van ben is dat de wetenschap over eender welke reproductieve interventie op een vrouwenlichaam – abortus, IVF, draagmoederschap of eender wat – nog niet volledig is.
 
Mijn ‘ideologie’ is daarom voor wetenschappelijk onderzoek dat onaangetast is door politieke correctheid en voor geïnformeerde toestemming. Maar er is een groot probleem: onze cultuur lijkt niet voorbij het ‘recht’-aspect van abortus tot het ‘informatie’-aspect te geraken. Dubbelzinnigheid over wat gepromoot wordt als een risicovrije ingreep kan een vrouw haar overtuiging veranderen, uiteraard. Maar als de risico’s er daadwerkelijk zijn, welk voordeel is er dan om de kennis ervan te verdonkeremanen?      
 
Dat is het punt dat ik wil maken als geïnterviewde in een nieuwe documentaire die net in première ging in Los Angeles. ‘Hush’ wijdt zich aan het onderzoek van de effecten van interne politiek op wetenschappelijk onderzoek naar vrouwen hun reproductieve gezondheid. Om preciezer te zijn mengt de politiek zich vooral in één zaak; namelijk abortus. Heel vreemd eigenlijk: geen enkele controverse omringt de verhoogde kans op borstkanker bij kinderloosheid, late eerste zwangerschap, vroege menstruatie, de anticonceptiepil en hormoonvervangingstherapie. Al de voorgaande oorzaken – dat werd ontdekt na jaren onderzoek - hebben één ding gemeen, namelijk oestrogeenproliferatie. Maar wanneer een link wordt gesuggereerd tussen (oestrogeenproliferatieve) abortus en borstkanker – dan wordt er in de haren gevlogen! 
 
De regisseuse van de film, Punam Kumar Gill, een gerespecteerd lid van de kunstgemeenschap en genomineerd voor de ‘vrouw van het jaar’ prijs van het Canadese magazine Chatelaine, werkte reeds als schrijfster, producer en regisseur mee aan zeven documentaires. Ze brengt met ‘Hush’ een indringende combinatie van persoonlijke motivatie en indringende scherpzinnigheid.
 
Gill, die zichzelf beschouwt als ‘een product van het feminisme’ veronderstelde dat abortus veilig was en zonder schadelijke gevolgen. Dat veranderde enkele jaren geleden, wanneer een plotse zwangerschapsvergiftiging in haar tweede trimester leidde tot de spontane abortus van haar baby. Toen ze op zoek ging naar informatie over mogelijke gezondheidsgevolgen kreeg ze heel wat weerstand van medisch personeel. De claims op websites van grote gezondheidsorganisaties verontrustten haar alleen maar meer, evenals het verschil in overheidsbeleid rond informering van patiënten in verschillende rechtsgebieden. De film geeft aan dat in Canada en in verschillende staten in de VS de pre- en postabortusbegeleiding ondermaats is, terwijl 35 staten dit verplichten, 25 staten wijzen op vruchtbaarheidsrisico’s en 5 onderschrijven de potentiële ABC-link.
 
Wat je voornamelijk zal zien in ‘Hush’, naast onthullingen over het verbergen van wetenschappelijk onderzoek door gezondheidsorganisaties zoals het Nationale Kankerinstituut, is Gill die getuigen interviewt. Onder andere vrouwen wiens abortussen resulteerden in fysieke en psychologische verwikkelingen waarover ze nooit geïnformeerd werden, een internationaal prominent gynaecoloog die ontkent dat er een link tussen borstkanker en abortus is en die verder onderzoek overbodig vindt, een borstkankeroncoloog die zich ongerust maakt over het stijgende aantal patiënten tussen 25 en 39 jaar, waarvan velen met een abortusverleden, en tot slot een statisticus die 8 Scandinavische landen bestudeert en die besluit dat abortus een “zeer duidelijke voorspeller van borstkanker” is.
 
Reproductieve gezondheid van vrouwen blijkt de heilige graal van het medische beroep. Het is zeldzaam om een objectief artikel over abortus, vruchtbaarheid of vrouwenkankers te vinden dat niet onmiddellijk of wordt verdedigd, of wordt aangevallen vanuit een politiek perspectief zonder meer. ‘Hush’ probeert een objectief overzicht te schetsen van de situatie. Iedereen die bezorgd is over reproductieve gezondheid en de langetermijneffecten ervan zou deze film moeten bekijken. Daarmee denk ik dat ik mag spreken over, welja, alle vrouwen. 

Overgenomen en vertaald via: http://news.nationalpost.com/full-comment/barbara-kay-tough-questions-on-abortion
Jasmine
27 oktober, 2015
Deel deze post
Archief
Aanmelden om een reactie achter te laten