Wat is abortus? Door de aborteurs zelf uitgelegd.
22 januari, 2017 door
Jasmine
| Nog geen reacties
Ik kan me herinneren dat de abortus voorbij was en dat we de baby moesten controleren, terwijl het kind nog leefde. Je kon de borstkas op en neer zien gaan en het hartje zien kloppen, en de baby probeerde nog een beetje adem te halen, en dat maakte het voor mij plots heel pijnlijk, toen begon ik in te zien wat abortus eigenlijk is. – Dr. David Brewer. 

En van de belangrijkste taken die we vandaag de dag hebben is om mensen op de hoogte te brengen van wat abortus eigenlijk is. Het is jammer genoeg niet voldoende om te verkondigen hoe verkeerd abortus eigenlijk is. “Abortus”, is in het hoofd van veel medeburgers een vaag, wazig en onduidelijk concept. 

We moeten allemaal geïnformeerd worden. Pas als we weten wat een abortusprocedure inhoudt kunnen we een degelijk standpunt innemen. Dus laat ons beginnen met de feiten te vernemen van diegenen die ze het beste kennen – de aborteurs zelf. Hieronder tien omschrijvingen van aborteurs zelf. Gebruikt u ze alstublieft als u een familielid, (facebook)vriend, medestudent, kamergenoot, collega of kennis wil informeren over abortus – of ja, zelfs een vreemde aan een winkelingang.
1)    Een daad van vernietiging
“ Je kan op geen enkele manier ontkennen dat er een daad van vernietiging plaatsvindt door de uitvoerende arts… Het gevoel van in stukken hakken vloeit gewoon door de forceps (abortusinstrument, n.v.d.r.) zoals elektrische stroom”. 
(Dr. Warren Hern in “Meeting of American Association of Planned Parenthood Physicians” OB GYN News pagina 196)

2)    Kleine handjes
“Dr. Bours liet de inhoud van de zak in een lage kom glijden en porde erin met zijn vinger. “Je kan een heel klein handje zien” zei hij.” 
(Citaat van een abortuswerker in “Is the Fetus Human” en “The Abortion Conflict: What it Does to One Doctor” door Dudley Clendinen, New York Times Magazine, Aug 11, 1985, page 26)

3)    Een persoon, een baby – stukje voor stukje uiteengetrokken
“Ik wil dat het publiek weet wat de dokters weten – dat dit een persoon is, een baby. Dat dit geen stukje weefsel is”.

“Een tweede trimester dilatatie en evacuatie abortus is wat we noemen een ‘blinde procedure’. De baby kan in eender welke oriëntatie of positie in de baarmoeder zitten. Beeld je in dat je met een klem probeert te pakken te  krijgen wat je kan in de baarmoeder. Bij 20 weken zwangerschap is de baarmoederwand dun en zacht, dus wees voorzichtig dat je niets perforeert of doorboort. Eenmaal je iets te pakken hebt, duw je op de klem en je trekt heel erg hard. Je voelt vervolgens dat er iets loslaat, en dan zie je een volledig gevormd beentje, ongeveer 20 centimeter lang. Doe dit opnieuw en grijp wat je maar kan. Klem je instrument vast, trek nog eens goed en je zal zien dat een armpje van ongeveer dezelfde lengte loslaat. Herhaal deze stap opnieuw en opnieuw en opnieuw en verwijder zo de ruggengraat, de ingewanden, het hart en de longen.”

“Het moeilijkste deel van de abortus is het hoofd van de baby verwijderen. Het hoofdje op die leeftijd heeft de grootte van een pruim en drijft  ergens in de baarmoederholte. Je mag er redelijk zeker van zijn dat je het te pakken hebt als je de klem zo breed moet vasthouden als je je vingers kunt strekken. Als je vervolgens hard op de tang duwt en je ziet een wit gelatine-achtig materiaal uit de cervix stromen, dan heb je het goed gedaan, want dat waren de hersenen van de baby. Vervolgens kan je de delen van de schedel eruithalen. Als je een echt slechte dag hebt – zoals ik vaak had – dan kan het zijn dat een klein gezichtje je vervolgens aanstaart”. (Dr. Anthony Levatino)

4)    Uit hun moeders baarmoeder gescheurd
“Ik heb het leven van onschuldige kinderen afgenomen, en hen met een krachtige zuigmachine uit hun moeders schoot gescheurd.” (McArthur Hill M.D.)

5)    Sorteren tussen menselijke resten

“Ik wilde de beste aborteur ter wereld zijn, voor het goed van mijn patiënten. Dus na elk gesprek met een patiënte bekeek ik haar medische fiche, onderzocht ik de patiënte, voerde ik de abortus uit en ging ik doorheen de resten van de foetus om zeker te zijn dat alles verwijderd was. Ik moest steeds vier ledematen vinden, een ruggegraat, een schedel en de placenta, of mijn patiënte zou later complicaties ondervinden van een onvolledige abortus. Mijn aandacht was zo gericht op de enige waarneembare patiënt – de moeder – dat ik erin slaagde te ontkennen dat er in feite twee mensen bij betrokken waren. De moeder in verwachting en een heel klein kindje… Ik kon niet anders dan me afvragen, hoe kan een kind krijgen voor sommige mensen zo verkeerd zijn dat ze mij betalen om het leven van het kind af te nemen”.    
(Voormalig aborteur Dr. McMillan)   

6)    Kloppend hart, stampende baby, probeerde adem te halen

“Ik herinner me een ervaring als assistent bij een hysterotomie. Ik herinner me dat ik de baby zag bewegen onder de vliezen, terwijl de keizersnede werd gezet, vlak voor de dokter het water brak. Toen kwam de gedachte in me op: “Mijn God, dat is een persoon”. 

Toen werd het water gebroken. En toen hij dat deed, voelde ik een pijn in mijn hart, net zoals bij mijn eerste abortus door zuigcurettage. En toen zette hij de baby ter wereld…en ik kon hem niet aanraken…ik was toen geen goede assistent. Ik stond daar gewoon, en de waarheid van wat er aan de gang was drong tot mij door. Ze namen die kleine baby die geluidjes maakte en die bewoog en stampte en ze plaatsten hem in een koude stalen afvalkom.

Telkens wanneer ik keek terwijl we de incisie in de baarmoeder repareerden en de keizersnede hechtten, zag ik die kleine persoon bewegen in de kom. En hij bewoog minder en minder en minder, naarmate de tijd verstreek. Ik kan me herinneren dat ik nogmaals keek toen we klaar waren en de baby leefde nog steeds. Toen de abortus voorbij was moesten we de baby controleren, terwijl het kind nog leefde. Je kon de borstkas op en neer zien gaan en het hartje zien kloppen, en de baby probeerde nog een beetje adem te halen, en dat maakte het voor mij plots heel pijnlijk, toen begon ik in te zien wat abortus eigenlijk is”.  
(Dr. David Brewer) 

7)    Pure willekeur
“ De idee van abortus als redder van het leven van de moeder is iets waar mensen graag naar verwijzen omdat het zo nobel en mooi klinkt – maar medisch gezien  bestaat het waarschijnlijk niet. Het is een gedachtensprong. Abortus kan je altijd beschouwen als pure willekeur – en niet noodzakelijk als een medische noodzaak.” 
(Abortion: A Doctor’s Perspective A Woman’s Dilemma door Don Sloan, M.D. met Paula Hart, page 60) 
  
8)    Een gewelddaad
“Abortus is, bij alle mogelijke standaarden, een gewelddaad” 
(Abortion: A Doctor’s Perspective A Woman’s Dilemma door Don Sloan, M.D. met Paula Hart, page 60) 

http://liveactionnews.org/10-descriptions-of-abortion-from-abortion-doctors/
Jasmine
22 januari, 2017
Deel deze post
Archief
Aanmelden om een reactie achter te laten